In het begin was er het grote Niets, geen links, geen rechts, geen boven, geen onder, geen licht en geen duister… Niets heette Chaos, en de 4 oerelementen Aarde, Water, Lucht en Vuur hadden er vrij spel. Maar toen gebeurde het: Het steeg op uit het Niets. We gingen Het later de Wereld noemen, Moeder Aarde, Gaia en verzonnen nog andere poëtische benamingen . De Wereld liet onder zich, wat dacht je, de Onderwereld achter, een lege en sombere leegte. Haar naam was Tartaros. De Onderwereld was zo ver verwijderd dat een aambeeld er 9 of misschien wel 10 dagen over zou doen om vanaf de Wereld de bodem te bereiken.
Je herkent in deze aanzet ongetwijfeld elementen, terwijl andere je vreemd in de oren zullen klinken. Het Christendom ging immers verder op de Hebreeuwse Bijbel, en het scheppingsverhaal in het eerste Boek, Genesis. Maar die bron was op zijn beurt geïnspireerd door de klassieke Griekse mythologie, die zijn mosterd ook weer elders ging halen. Het izijn dié mythologische verhalen die in dit programma verteld worden, verhalen van Oergoden, Cyclopen en Titanen en meer van dat moois. Verhalen waarin goden opvallend veel menselijke gedragingen vertonen: afgunst, samenzwering, incest, moord… Maar ook verhalen van ontroerende romantiek en tot de verbeelding sprekende schoonheid. Verhalen die soms tot op vandaag in onze taal en onze gebruiken nazinderen. Denk maar aan het feest van moedertjesdag, waarvan we de ontstaansgeschiedenis vertellen.
Of de oorsprong van ‘Europa’: één van de Titanen, Kronos, was de vader van de Olympische goden, met Zeus op kop. Zo leren we ook het verhaal kennen van hun verovering van de Olympos, de schepping van de Mens, en niet in het minst: hoe het continent Europa aan haar naam kwam. Want dàt hebben we onbetwistbaar aan oppergod Zeus te danken.
Benieuwd geworden?
Verhalen die kleven 